Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Το πτυχίο


Ο φόβος του ανεπανόρθωτου κακού τον πλημμύριζε πάντα μετά από κάποια κραιπάλη ή απερισκεψία....

Οι καταχρήσεις δεν βοηθούσαν διόλου το εύθραυστο θυμικό του. Μέσα στην αιθάλη των ηδονών έβρισκε μια πρόσκαιρη απασχόληση αλλά αυτό πάντα γύριζε μπούμερανγκ στο τέλος για τα πράγματα που ένιωθε να τον αφορούν σε βάθος. Ένα από αυτά ήταν η σχέση με τους οικείους, ένα άλλο ήταν η σχέση του με τους μη οικείους.
  
Είχε εκρήξεις οργής και μίλαγε άσχημα στους γονείς του, αφήνοντας τον εαυτό του έρμαιο παιδιάστικων αυτοματισμών. Όταν το θυμικό του επέστρεφε σε μια κανονικότητα ένιωθε τύψεις καθώς αντιλαμβανόταν ότι ο χρόνος της παρουσίας των ανθρώπων του σε αυτή την ζωή λιγόστευε μέρα με την μέρα. 

Μια διαφωνία επιπλέον, λίγο ακόμα φαρμάκι στην σχέση τους, έκανε την ζυγαριά της τύχης να γέρνει επικίνδυνα προς την δυστυχία. Αυτή την ολοκληρωτική συνθήκη που πλέον δεν μπορείς να ανακαλέσεις τίποτα, δεν μπορείς να ανασκευάσεις, να διορθώσεις, να επανορθώσεις, να γλυκάνεις την γεύση πικρίας που αφήνει στον ουρανίσκο των ζωντανών η πραγματικότητα του παντοτινού αποχωρισμού.

Πάλι ύστερα στο κρεβάτι έπεφτε με μια άγνωστη ερωμένη και δεν έπαιρνε προφυλάξεις γιατί κατά βάθος του άρεσε να παίζει με τον κίνδυνο. Από μικρό παιδί διακατεχόταν από την μεταφυσική πεποίθηση ότι η παρουσία του σε αυτό τον κόσμο ήταν εσκεμμένη, μέρος κάποιου σχεδίου και έτσι για το διάστημα που θα υπηρετούσε αυτό το σχέδιο, θα ήταν άτρωτος και άμοιρος συνεπειών σε εκτροπές και ριψοκίνδυνες πράξεις. Με αυτή την ενδόμυχη τρέλα πορευόταν την οδό της απερισκεψίας, αυτή των εφήβων, που πειραματίζονται με τα πάντα και αν βουτήξουν λίγο το ποδαράκι τους στην βρομιά δεν πειράζει καθώς κάθε αμάρτημα αποστειρώνεται με την τελετή απονομής του πτυχίου.

Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση, η δικιά του διαπίστευση στην παρακμή δεν θα μπορούσε να έρθει υπό χειρότερη μορφή από αυτό που τον βρήκε ένα πρωί του Μαρτίου του έτους 1997, όταν ο αργοναύτης των αμφιθεάτρων και των κρεβατιών παντρεμένων γυναικών έλαβε τις αναλύσεις που είχε παραγγείλει σε ένα μικροβιολογικό εργαστήριο της περιοχής που έμενε. Η βλεννόρροια ήταν σχετικά εύκολη στην αντιμετώπιση, αλλά η σύφιλη και η γονόρροια απαιτούσαν μακρά αγωγή με αντιβιοτικά και αποχή από το σεξ και το αλκοόλ και αυτό περιέπλεκε τα πράγματα προς το χειρότερο.