Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Πιο αληθινή αυτή φαντάζει



Κάθομαι και περιμένω στο σταθμό
είναι οι μεταβάσεις που φέρνουν ανάταση
κάθε αλλαγή ευπρόσδεκτη είναι
αρκεί να είμαστε μακριά από το καμίνι

Και μέσα στην αναμονή μου αναλογίζομαι την απόσταση
που διανύει το φως μέσα στο απέραντο κενό, έως που μια μικρή ακτίνα να εμβολίσει το άκαμπτο περίβλημα της ρουτίνας, να διασχίσει φωτίζοντας την άγνωστη χώρα της φαντασίας μου

πιο αληθινή φαντάζει αυτή όταν βρίσκομαι σε δημόσιες υπηρεσίες και καταριέμαι το καζάνι που μας πέταξε. Όταν στο τέλος κάθε μήνα ψάχνω στην φόδρα από το τσαλακωμένο σακάκι να βρω κάποιο ξεχασμένο πειρατικό θησαυρό, πιο αληθινή αυτή φαντάζει.

Και ακόμα περισσότερο λάμπει αυτό το κρυφό φως
στην παραίτηση πάνω, στα τελευταία κουρασμένα βήματα
καθώς τα μάτια παύουν να κοιτούν και αρχίζουν να βλέπουν