Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Σε κήπο ευκάλυπτο




Είναι τα πρωινά σωτήρια
σε αυτή των δέντρων την αυλή
και οι άνεμοι στάθηκαν ευγενικοί
με τους κρίνους και τα αγριολούλουδα

του κούκου, άνοιξης κάλεσμα
του σούρουπου την ώρα
συναντά ο Γκιόνης
Οι άνθρωποι της γειτονιάς
ρεμβάζουν στις πρασιές.

Μενεξεδιά δήλα δειλινά
στον κήπο με τους ευκαλύπτους
η κουνιστή πολυθρόνα της εισόδου τρίζει
σαν η φωτιά τρίζει σε τζάκι καλά αναδεμένο

επιστρέφω από την λίμνη
η υγρασία, η παγωνιά φθινοπωρινού σούρουπου
πολυχρονίζει στο πανωφόρι μου
φέρνω ψάρια, γλυκίσματα και ιστορίες

Να διασκεδάσει και να τραφεί ο έρωτας
να με ξανά-αγαπήσει
κάθε πρωινό απ’ την αρχή να με γνωρίζει