Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Η σκόνη που μας περιβάλει


 
Να φτάσεις ως τις παρυφές ψιθυρίζει κάθε πρωινό  

Και πάλλεται στο φως του ο αναστεναγμός

Τον κόσμο να ατενίσεις πέρα από τον φράχτη

Σώματα γυμνά εποχές αναπολούν, που ο λογισμός έχει ξεχάσει

καρτερικά απ' τη σκιά , χιλιάδες προτάσεις να αρθρωθούν αδημονούν

Εκατομμύρια βιβλία θα γραφτούν 

Δεν γράφτηκαν ποτέ εδώ...

Δυσδιάστατες προφάσεις.

Είναι στις αντιφάσεις που ο βρόγχος ξεμπερδεύεται

Με αγάπη ευλαβική και απέριττη αν τη σιωπή ακουμπήσεις

Αν αφεθείς να βαπτιστείς

Στην σκόνη που μας περιβάλει…