Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Λόφος με φωτιά στα σωθικά του


Είναι σαν κομβικό σημείο
Λόφος με φωτιά στα σωθικά του
Και σκύλος ανάποδος 
με γύμνια στη ματιά του
Σαν σύναξη από φίλους παλιούς
 και ξεχασμένους
Με φθόνο ζηλεμένους 
και όμως σημαντικούς
Είναι χρόνος χαμένος 
Επίμονη προσήλωση 
σε ταβάνι άδειου δωματίου
Στιγμές ψύχους 
κάτω από εσάρπα βαριά και σκονισμένη
Και κάμαρα στο φως λουσμένη 
του ξεθωριασμένου ήλιου του χειμώνα
Ξεχνώ να αναπνεύσω
Τις λέξεις δεν προφέρω
Και ζω μετέωρος 
 στην μόνιμη ραστώνη
Καθημερινότητα παθητική 
 αμέτοχα οδυνηρή 
μέσα στο νου μου άσκηση υποχρεωτική
 στο μαυροπίνακα της άγνοιας