Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

Ποιοι αλήθεια “μένουν Ευρώπη” στην Κέρκυρα


Η Αλβανία είναι πολύ κοντά αλλά αυτό δεν πτοεί τους θαρραλέους ευρω - εραστές τσι Κέρκυρας, που διαδήλωσαν χθες (22/06) εμπρός στο μνημίο της Ανουτσιάτα την αγάπη τους για τους δανειστές μας.

Αυτή η “αγέρωχη” στάση από πλευράς αυτών των “συνειδητοποιημένων” Κερκυραίων είναι πράγμα λογικό αν αναλογιστεί κανείς το θάρρος και το ήθος του μπροστάρη τους που δημιούργησε την εκδήλωση-κάλεσμα σε τόπο κοινωνικής δικτύωσης. Όπως άλλωστε προσωπικά μπορώ να βεβαιώσω, ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει μεγάλη πείρα στα καλέσματα και στον ακτιβισμό “από όπου και αν προέρχεται”.

Παλιός γνωστός, είχα χρόνια να ακούσω νέα του αλλά η αναπάντεχη συνάντηση μας με έκανε να σκεφτώ πόσο θλιβερός είναι ο κόσμος της ενηλικίωσης στον πραγματισμό, καθώς και πόσο αθεράπευτα αναρχικός παραμένω ο ίδιος. Ο, τι και αν μπορεί να σημαίνει αυτό τις μέρες μας.

Στην περίπτωση όμως του παλιού μου γνώριμου, οι νόμοι της φύσης μοιάζουν να καμπυλώνονται και να υποκλίνονται στην ελαστικότητα της πολιτικής του άποψης και πράξης.

Οι μεταλλάξεις αυτού του “πολιτικού όντος” δεν φαίνεται να έχουν κανένα όριο. Σαν άλλος χαμαιλέων, μεταμορφώθηκε εμπρός στα μάτια μου, μέσα σε διάστημα δέκα χρόνων, από φανατικός και μάχιμος αναρχικός σε ετοιμοπόλεμο ναύτη “μονιμά” το 2003, που ήταν μάλιστα έτοιμος να πάει στο Ιράκ να υπηρετήσει τα ιμπεριαλιστικά τερτίπια της υπερδύναμης και του κολαούζου που είχαμε για πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα του τότε.

Μετά πάλι όταν τα βρήκε σκούρα αρνήθηκε να πάει, ξαναθυμήθηκε τους αναρχικούς του συντρόφους και ζήτησε αλληλεγγύη. Μια ολόκληρη εκστρατεία στήθηκε για τα μούτρα του, με σύσσωμο τον κόσμο των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα να τρέχουν να του συμπαρασταθούν. Εκείνη την περίοδο απέκτησε κατά κάποιο τρόπο εμβληματικό στάτους στις τάξεις της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης. Ήταν ο “αναρχικός ήρωας του πολέμου του Ιράκ” για ένα φεγγάρι. Μετά τον έχασα για κάμποσο καιρό.

Μετά από κάποια χρόνια έμαθα ότι οργανώθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, μόνο και μόνο για να αποχωρήσει όταν έγινε το σχίσμα με την ΔΗΜΑΡ και ξεκαθάρισε το “σκατό από την ζάχαρη”.

Σκέφτηκα τότε ότι ήταν μια παράξενη στροφή για ένα νέο, και κατά τις διακηρύξεις του, ριζοσπάστη άνθρωπο, αλλά τίποτα δεν με προετοίμασε για το σοκ που με βρήκε στο παρόν, τις 22 του Ιούνη, του σωτηρίου έτους 2015, όταν διαπίστωσα ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος που φαινόταν ως διοργανωτής του καλέσματος της εκδήλωσης “Μένουμε Ευρώπη” στην Κέρκυρα.

“Τι στον κόρακα;” σκέφτηκα. Όλοι έχουμε το δικαίωμα στην “ωριμότητα” αλλά υπήρχε μια αποφορά στο “βασίλειο της Δανιμαρκίας” αυτών των φρικιαστικών πολιτικών γκέιλ .

Πως γίνεται ο άνθρωπος που φερόταν ως βασικός ντελάλης για το “μαύρο και άραχνο” φίλο-ευρωπαϊκό “λουμπεναριό” τσι Κέρκυρας, που μοιάζει να βγήκε για λίγο από τα σαλόνια και τα σπα για να διαδηλώσει τους εφιάλτες μας, μπροστά από το ιστορικό μνημείο της Ανουντσιάτα, να είναι το ίδιο πρόσωπο που για χατίρι του τρέχαμε και γεμίζαμε με συνθήματα αλληλεγγύης τους τοίχους της πόλης;

Το φιλότιμο με έπνιγε. Δεν μπορούσα να το αφήσω να πέσει κάτω το συγκεκριμένο παράδοξο.
Έτσι, άρχισα να σχολιάζω στην σελίδα της εκδήλωσης, να θέτω ρητορικά ερωτήματα περί τσίπας και να αναρτώ παλιά δημοσιεύματα για την αναρχική του δράση.

Η αντίδραση του “ντελάλη του νεο-λουμπεναριού” ήταν άμεση. Επικαλέστηκε το δικαίωμα του στο να αλλάζει τις απόψεις του, αντέκρουσε τα υπονοούμενα μου, υπερασπίστηκε με μεσσιανικό τρόπο την μεταμόρφωση του θυμίζοντας για λίγο την παλιά ρητορική στην οποία ο ίδιος εμφανιζόταν ως υπόδειγμα πολιτικής ηθικής. Μου ανακοίνωσε περήφανα ό, τι κάθε μετάλλαξη την υπερασπίζεται με συνέπεια και μάλιστα με δημόσιο λόγο και αρθρογραφία. Τέλος με υποκίνησε να ψάξω στο διαδίκτυο για να διαβάσω τις απόψεις του.

Έτσι και έκανα! Ο διάολος όμως έχει πολλά ποδάρια. “Τα ύστερα του κόσμου” σκέφτηκα , καθώς όταν έβαλα το όνομα του στο “ψαχτήρι” του διαδικτύου έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του 2009 από τον ιστότοπο Zoogla.gr που ούτε λίγο ούτε πολύ έλεγε ότι “ο τάδε αντι-εξουσιαστής ναύτης που δεν ήθελε να πάει στο Ιράκ και συνελήφθη το 2008 κατά την διάρκεια των επεισοδίων μετά την δολοφονία Γριγορόπουλου φέρεται να εμπλέκεται με την υπόθεση εξάρθρωσης συμμορίας μεγαλεμπόρων χασίς στην Νίκαια, μαζί με άλλους δύο ημεδαπούς, όπου και αναφέρεται ότι διατηρούσε γιάφκα με όπλα και τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών”.

“Πραγματική κακοήθεια να κακολογούν έτσι έναν αγωνιστή άνθρωπο με τόσο συνεπή διαδρομή” σκέφτηκα.
Ύστερα ενημέρωσα τον ίδιο και τους συνοδοιπόρους του για αυτά τα κακόπιστα δημοσιεύματα αναρτώντας τα στην ιστοσελίδα της εκδήλωσης για την διαδήλωση των “μένουμε Ευρώπη” στην Ανουντσιάτα.

Υ.Γ Όταν πληροφορήθηκα ότι την διαμαρτυρία πλαισίωσαν μόλις μετά βίας είκοσι νοματαίοι σκέφτηκα να μην κάνω αυτή την δημοσίευση περισσότερο από απαξία παρά από ανθρωπιστική διάθεση.....μετά όμως αποφάσισα ότι “δεν συνουσιάζεται”! θα το κάνω ούτως ή άλλως!